Tweede bezoek consultatiebureau

17 10 2008

Beste lezers,

Gisteren was het zover, het tweede bezoek aan het consultatiebureau. Als jonge vrouw ben je natuurlijk erg blij dat er voor je op je gewicht wordt gelet. De start van het bezoek was dan ook alleszins aangenaam. Even lekker spelen met verpleegkundige Anke en veel geklets over koetjes en kalfjes. Helemaal in het straatje van een kleine meid zoals ik. Maar toen…..

Zonder enige vooraankondiging werd er ineens een naald in mijn been geprikt. Nou zeg ik je, het is dat mijn vingertjes nog te klein zijn om de toetsen van een telefoon in te drukken, anders was er zeker een telefoontje naar het AMK gegaan. Gelukkig zag ik de tweede prik aankomen. Maar ja, of jezelf schrap zetten dan zo’n goed idee is?! Deze deed nog veel meer pijn. Gelukkig heb ik een hoge pijngrens en was het grootste leed na het laten van een paar kleine waterlanders alweer geschied. Daarna ben ik lekker in slaap gesukkeld. Ik heb me voorgenomen om me in het vervolg niet meer te laten verrassen. De volgende keer zal ik beter op mijn hoede zijn.

Voor de geïnteresseerden onder jullie. Mijn gewicht is na twee maanden 5730 gram en mijn lengte ongeveer 57 centimeter. Dit was geheel naar tevredenheid van de kenners. Mochten jullie benieuwd zijn hoe dat er dan uitziet, hier nog even een klein fotootje….





7 weken

1 10 2008

Morgen ben ik alweer zeven weken oud. Inmiddels ruim vijf kilo, richting de zes. Al zou het me niet verbazen als de barrière van zes kilo inmiddels ook al geslecht is. Die melk uit de fles smaakt me uitstekend namelijk. Dat ik door papa al ‘Boedha’ en ‘klein papzakje’ wordt genoemd vind ik uiteraard minder leuk. Maar als ik heel eerlijk ben heeft ie wel een punt. Ben blij dat ze een camera met groothoeklens hebben ;)

Pfffff, vermoeiend hoor zo'n vader en moeder

Pfffff, vermoeiend hoor....

Op het consultatiebureau waren ze twee weken terug erg tevreden over me. Papa en mama waren helemaal trots natuurlijk. Hoop dat ze over twee weken ook zulke helden zijn als ik mijn eerste prikjes krijg.

Tot zover maar weer even.

Groetjes,

Renske





Ruim een maand levenservaring….

16 09 2008

…en wat voor maand. Inmiddels ken ik al heel veel mensen. Het begon allemaal met de mensen in het SMT in Hengelo, waar ik geboren ben. Hoewel ze allemaal erg aardig waren, vond ik het niet zo leuk dat ik zo weinig bij mama mocht zijn. Gelukkig mochten we na vijf dagen eindelijk naar huis. Het liefst was ik met mijn eigen vervoer gegaan (zie foto), maar helaas ben ik daarvoor nog net iets te klein.

Deze kreeg ik in het ziekenhuis van René, Natasja en Arne

Deze kreeg ik in het ziekenhuis van René, Natasja en Arne

Eenmaal thuisgekomen wachtten daar vier trotse opa’s en oma’s op me (maar die kende ik natuurlijk al lang) en niet lang na thuiskomst volgde kraamverzorgster Karin. Die heeft pa en ma mooi op weg geholpen de eerste week.

Nadat de kraamzorg was afgelopen begon de kraamvisite op gang te komen. Bijna dagelijks leerde ik hierbij nieuwe mensen kennen. Vrienden van papa en mama, familie van mezelf, mijn overgrootmoeder en natuurlijk de mensen op het weeguurtje bij Carint. Want uiteraard zijn pa en ma heel nieuwsgierig of ik wel een beetje groei. Volgens mij zijn ze redelijk gerustgesteld, want sinds we een kleine drie weken geleden overgingen op de flesvoeding slaap ik veel beter en groei ik als kool. Vorige week dinsdag woog ik al ruim 4300 gram en lag ik ’s middags heerlijk in mijn bedje te slapen…

Nu zijn we al weer een week verder. Donderdag ga ik weer nieuwe mensen ontmoeten. Dan heb ik mijn eerste afspraak op het consultatiebureau. Hoe dat afliep, laat ik jullie snel weten.

Tot donderdag,

Renske

Voor de liefhebbers, hieronder nog wat nieuwe foto’s

Vier generaties

Vier generaties

En rek, 1, 2, 3....

En rek, 1, 2, 3....

Hand in hand....

Hand in hand....

Familieportret

Familieportret





Hallo wereld, hier ben ik dan….

14 08 2008

Nou, twee weken na de E.T.A. heb ik me dan eindelijk geopenbaard. Omdat het nu midden in de nacht is en ik bijna twee dagen oud ben (ik werd om 02.34 uur op de 13e augustus geboren) zal ik mijn spreekbuis (a.k.a papa) niet te veel vermoeien. De beste man krijgt nog genoeg met me te doen als ik later groot ben.

Nu even een fotootje, later volgen mijn eerste wilde avonturen van de rest van mijn leven….

Lieve groetjes van een kersverse wereldburger